Susanne, 19 december 2008
Finland Lapland, Korvala

De allerlaatste: Lapland

Hier is ie dan: mijn allerlaatste blog in mijn allerlaatste week in Helsinki. Ik heb nu nog een paar lekker rustige dagen voordat ik maandag weer op het vliegtuig stap richting Nederland. Wel lekker, even nog wat dagen bijkomen van een geweldig tripje naar Lapland! Ik hoorde al van een aantal mensen dat ze Lapland toch wel echt het allerleukste vonden van hun tijd hier in Helsinki, en ook ik ben er nu van overtuigd dat dat zo is.

Voordat het zover was moest ik eerst donderdag nog ‘even’ mijn laatste tentamen maken. Hoewel het volgens mij wel redelijk ging, was dit toch wel het moeilijkste tentamen van afgelopen periode! Een lekker afsluiter dus… Ik moet helaas nog even afwachten of ik dit tentamen ook echt gehaald heb. Ik hoop natuurlijk van wel, want dat zou betekenen dat ik al mijn 30 studiepunten gehaald heb!
Donderdagavond was er voor alle uitwisselingstudenten een afscheidsfeest georganiseerd, omdat een groot aantal dat weekend al weer richting huis zou vertrekken. Ik kan wel zeggen dat dit feestje het allerleukst was, mede omdat alle tentamens en andere studieverplichtigen er voor iedereen opzaten! Op het eind van de avond was de sfeer toch een beetje vreemd, want toen moesten we afscheid nemen van elkaar: mensen die je in een korte tijd toch best goed hebt leren kennen, en met je veel gedeeld hebt. Gelukkig hoefde ik daar niet al te lang verdrietig over te zijn, want de volgende dag kon onze reis naar Lapland beginnen!

Op vrijdag vertrokken we met de nachttrein naar Rovaniemi, de soort van hoofdstad van Lapland ( Lapland heeft natuurlijk geen echte hoofdstad omdat het officieel geen eigen land is). Toen we daar de volgende ochtend in alle vroegte aankwamen wat het eerste wat ons opviel de sneeuw. Of beter gezegd, het ontbreken van grote bergen sneeuw… We dachten namelijk dat bij het aankomen in Lapland de enorme bergen sneeuw ons tegemoet zouden komen, maar dit bleek toch niet helemaal waar. Er werd ons verteld dat er niet zo heel veel sneeuw ligt in Rovaniemi, omdat dat zoveel mogelijk wordt weggehaald uit deze grote stad. Goed, op naar het hoge noorden dan maar! We verbleven deze week namelijk in Korvala, een klein dorpje in het midden van Lapland. Onderweg naar Korvala zette de buschauffeur ons af bij een grote supermarkt, met de mededeling: ‘jullie verblijven de rest van de week ongeveer in de middle of nowhere, dus dit is de laatste kans om nog even wat boodschappen te doen!’ Toen ook dat allemaal geregeld was kwamen we een uurtje later aan in Korvala, wat er echt geweldig uitzag. Dit was de lange reis zeker wel waard! Overal om ons heen was alles bedekt met een dikke laag sneeuw en zelfs onze huisjes waren lastig om te herkennen. De kou was de eerste paar uur wel behoorlijk wennen. Hoewel het is Helsinki toch ook behoorlijk fris is, voelt een temperatuur van -5 tot -10 wel echt koud aan! We hadden echter nog best geluk met het weer, want deze temperaturen zijn voor Lapland nog best wel warm.

Diezelfde dag zijn we nog naar Santa Claus Village geweest, de officiële woonplaats van de Kerstman. De enige echte Kerstman woont namelijk op de noordpoolcirkel, vlak bij Korvala! Toch wel een gek idee, om op de Noordpool rond te lopen… Santa Claus Village zag er in deze tijd van het jaar natuurlijk super uit, overal grote kerstbomen en nog grotere sneeuwpoppen. Ook konden we een bezoekje brengen aan het kantoor van de Kerstman, waar alle post wordt bewaard die naar hem wordt gestuurd. Ongelofelijk, maar de Kerstman krijgt elk jaar ongeveer 80 miljoen brieven en verlanglijstjes! Helaas is deze zelfde Kerstman wel een beetje een afzetter, je moet namelijk grof geld betalen als je met hem op de foto wil.
Aan het eind van de dag gingen we weer terug naar Korvala, waar inmiddels een echt Fins diner op ons stond te wachten. Bij onze huisjes zat ook een grote sauna, die we gelijk ’s avonds uitgeprobeerd hebben. In Lapland is het de gewoonte om na de sauna in een ijswak te springen, maar het leek mij toch niet echt een aantrekkelijk idee om in een meer van 0 graden te springen! Nadat een aantal mensen zeiden dat dit echt wel super was, heb ik het toch ook maar geprobeerd. En inderdaad, het is super! Het vreemde is dat je de kou helemaal niet voelt, je voelt alleen een soort tinteling op je huid. Vreemd is ook dat je daarna gewoon buiten (ongeveer -10) kunt lopen, zonder het koud te krijgen! Bij deze raad ik dus ook iedereen aan om dit ook eens te proberen, mocht je in Lapland zijn.
Het enige nadeel is dat je echt ontzettend koude voeten krijgt! (vandaar dus dat ik op de foto’s mijn sokken nog aan heb, dat wordt namelijk aangeraden tegen de kou)

De volgende dag werden er een aantal dingen georganiseerd in de sneeuw. Als eerst heb ik samen met Inga een rendierensledetocht gedaan. Eerst mochten we allemaal zelf proberen ons rendier aan onze slee vast te maken, wat nog best een kunst blijkt te zijn. De rendieren zwaaien nogal met hun hoofd, zodat je snel in de knoop komt met hun enorme geweien. Toen we eindelijk het soort van hoofdstel om ons rendier hadden gekregen (maar natuurlijk voordat we hem vast hadden gemaakt) rende ons rendier weg! Dat werd dus achter ons rendier aan vangen… Uiteindelijk kregen we hem te pakken en daarna kon ons tochtje door de besneeuwde bossen beginnen. We moesten zelf ons rendier besturen, wat het tochtje helemaal leuk maakte. Alleen de kerstliedjes ontbraken nog! Inga en ik hadden een soort van race-rendier, wat telkens probeerde de andere rendieren in te halen. Erg grappig, maar daardoor vielen we wel soms bijna uit onze slee! Halverwege werd er gestopt voor koffie en thee boven een zelfgemaakt kampvuur. Ondertussen werd er door de rendierenman van alles verteld over de rendieren. Zo zijn er in Lapland 200.000 rendieren, evenveel dus als dat er mensen wonen!

In de middag hebben we met z’n allen een sneeuwscooter tocht gemaakt. In het begin was het best een beetje eng om zo hard door de sneeuw te racen, maar als je de smaak eenmaal te pakken hebt is het super! Ik denk dat ik in Nederland ook maar zo’n ding aanschaf, want dat bij mij gaat stukken beter dan met een auto! Op een gegeven moment werd het nog best spannend, omdat de mist zo dicht werd dat je de bochten bijna niet meer kunt zien. Het feit dat alles om je heen wit is werkt natuurlijk ook niet echt mee. Uiteindelijk zijn we toch weer veilig terug gekomen, en stond er wederom een Fins diner voor ons klaar. Na zo’n lange dag hadden we niet echt zin meer in weer zo’n sauna avond, dus hebben we gezellig in onze huisjes wat spelletjes gespeeld en daarna zijn we vroeg gaan slapen.

De volgende dag hadden we weer een vol programma, en vertrok de bus al vroeg in de ochtend. Vandaag zouden we gaan skiën! Erg leuk natuurlijk, maar toch best lastig als je dat, zoals ik, nog nooit eerder hebt gedaan. Volgens Heleen was dat geen probleem, en zou ze mij dat skiën wel ‘even’ leren. Dat even werd uiteindelijk een paar uur, maar ik had het in ieder geval erg naar mijn zin! Ik vond het allemaal nog best wel lastig, maar volgens Heleen had ik wel een beetje talent dus vond ze het tijd om nu de echte piste op te gaan… Dat talent viel toch een beetje tegen, want volgens mij ben ik meer naar beneden gerold dan naar beneden geskied. Hoewel ik de volgende dag behoorlijk blauw was, was het toch een erg geslaagde dag! Misschien de volgende keer toch nog iets meer oefenen…

Dinsdag was alweer onze laatste dag in Lapland, en begonnen we met een husky hondensledetocht. Hoewel die honden helemaal niet zo heel groot zijn, gaan ze toch behoorlijk hard! Veel tijd om van het uitzicht te genieten was er dus niet, want voor je het weet ben je alweer terug. Maar ook dit was leuk om eens te doen. Je kon er ook voor kiezen om zelf deze husky’s te besturen, maar ik heb er toch maar voor gekozen om lekker relaxt op de slee te blijven zitten. Daarna hebben we nog wat rondgelopen in het bos, om vervolgens ondergesneeuwd weer bij ons huisje aan te komen om onze spullen in te pakken. Aan het eind van de middag kwamen we weer in Rovaniemi aan waar we nog een bezoekje hebben gebracht aan de enige McDonalds op de Noordpool. Altijd leuk natuurlijk! Na nog een beetje te hebben rondgekeken in Rovaniemi was ons reisje alweer voor bij, en stond de trein klaar om ons weer terug te brengen naar Helsinki.

Deze laatste week was een geweldige afsluiting van mijn tijd hier, ik denk dat dit mij toch wel het meest bij zal blijven. Ook de mensen met wie ik dit alles gedeeld heb zal ik niet snel meer vergeten!
Het einde van deze blog betekent tevens ook het einde van mijn uitwisseling, dus ik zie jullie volgende week weer in Nederland Tot slot wil ik jullie allemaal nog even bedanken voor het lezen van mijn verhalen en natuurlijk de leuke reacties daarop. Ik vond het erg leuk om ook af en toe eens wat van jullie te horen, ik ben altijd wel benieuwd hoe alles thuis gaat. Als er zoveel leuke dingen gebeuren, is het natuurlijk niet moeilijk om daar ook een leuk verhaal over te schrijven!

Liefs, Susanne

P.S. Onderaan vindt je een filmpje gemaakt door Inga tijdens de rendiertocht toen ons rendier even rustig aan het lopen was. Niet echt een goede kwaliteit, maar zo kun je toch even zien hoe het er uit ziet!

Verras Susanne in Finland met een belletje via HalloBuitenland.nl